บทที่ 12 -

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าของวันหยุดส่องผ่านบานกระจกใสเข้ามาในห้องรับแขกของคฤหาสน์หรู บรรยากาศเงียบสงบจนเกือบเงียบเหงา ไร้ซึ่งเสียงดนตรีหรือเสียงโทรทัศน์เปิดทิ้งไว้ มีเพียงร่างเล็ก ๆ ของ น้องมิลินในชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อน นั่งจุ้มปุ้กอยู่บนพรมนุ่มกลางห้อง ในมือเล็กป้อมถือตุ๊กตาหมีคลอดด์ไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างพยา...